Unterweisung po polsku – jak szkolić pracowników w zakresie bezpieczeństwa i zdrowia w Niemczech

Stan na 27 września 2026 r. · Redakcja Meisterdok · Wersja niemiecka

Unterweisung (szkolenie pracowników w zakresie bezpieczeństwa i zdrowia) to w Niemczech obowiązek pracodawcy: musi się odbyć przed rozpoczęciem pracy – przy zatrudnieniu, przy zmianie zadań, przy wprowadzeniu nowego sprzętu roboczego lub nowej technologii (§ 12 ust. 1 ArbSchG). Unterweisung po polsku jest dobrą drogą, gdy pracownicy lepiej rozumieją polski: przepisy z wymogiem językowym mówią o „formie i języku zrozumiałym dla pracowników”, a nie o konkretnym języku. Według § 4 ust. 1 DGUV Vorschrift 1 (przepis DGUV o zapobieganiu wypadkom) Unterweisung musi być powtarzana co najmniej raz w roku i udokumentowana. Wymóg językowy zawierają cztery rozporządzenia opisane poniżej: ArbStättV i BioStoffV – dla samego szkolenia, GefStoffV i BetrSichV – dla Betriebsanweisung (pisemna instrukcja dla pracowników). Wymogu językowego nie opieramy na § 12 ust. 1 ArbSchG.

Na tej stronie znajdą Państwo trzy rzeczy: przepisy z wymogiem językowym w jednej tabeli, odpowiedź, czy w Niemczech stosuje się polskie pojęcia „szkolenie wstępne” i „szkolenie okresowe”, oraz tabelę, co trzeba zapisać w Unterweisungsnachweis (dokumentacja szkolenia) według konkretnego przepisu. Jeśli szukają Państwo informacji pod hasłem „szkolenie BHP w Niemczech” lub „instruktaż BHP w Niemczech”, prosimy pamiętać: obowiązki BHP firmy działającej w Niemczech wynikają z przepisów niemieckich – te dotyczące Unterweisung opisujemy poniżej.

W jakim języku musi odbyć się Unterweisung?

W języku, który pracownicy rozumieją. Przepisy z tabeli, które mówią o języku, wymagają „formy i języka zrozumiałego dla pracowników”, a DGUV Vorschrift 1 (przepis DGUV o zapobieganiu wypadkom) – przekazania treści „w zrozumiały sposób”. Żaden z nich nie wskazuje konkretnego języka ani „języka ojczystego”. Liczy się więc to, czy pracownik naprawdę rozumie treść – nie to, w jakim języku mówi szef.

Ważne rozróżnienie: część przepisów dotyczy samej Unterweisung (szkolenie pracowników w zakresie bezpieczeństwa i zdrowia), a część – Betriebsanweisung (pisemna instrukcja dla pracowników). Przy substancjach niebezpiecznych szkolenie opiera się na Betriebsanweisung (§ 14 ust. 1–2 GefStoffV). W tabeli zaznaczamy, którego dokumentu dotyczy wymóg. Tabela nie jest pełną listą wymogów językowych.

W jakim języku musi odbyć się Unterweisung? Wymóg językowy według niemieckich przepisów
PrzepisCzego dotyczyCo mówi przepis o języku
§ 14 ust. 1 GefStoffV (substancje niebezpieczne)Betriebsanweisung przy pracy z Gefahrstoff (substancja niebezpieczna, niebezpieczny środek chemiczny); szkolenie według § 14 ust. 1–2 opiera się na niejPracodawca musi zapewnić, że pisemna Betriebsanweisung jest udostępniona pracownikom „w formie i języku zrozumiałym dla pracowników”.
§ 6 ust. 4 ArbStättV (miejsce pracy)Sama Unterweisung dotycząca Arbeitsstätte (miejsce pracy)Unterweisung musi odbywać się „w formie i języku zrozumiałym dla pracowników”.
§ 12 ust. 2 BetrSichV (sprzęt roboczy)Betriebsanweisung do Arbeitsmittel (sprzęt roboczy)Betriebsanweisung musi być „w formie i języku zrozumiałym dla pracowników”; w określonych przypadkach może ją zastąpić instrukcja użytkowania producenta.
§ 14 ust. 3 BioStoffV (czynniki biologiczne)Unterweisung przy pracy z biologische Arbeitsstoffe (czynniki biologiczne)Unterweisung musi być odniesiona do stanowiska pracy i odbywać się „w formie i języku zrozumiałym dla pracowników”.
§ 4 ust. 2 DGUV Vorschrift 1Przekazanie treści przepisów i reguł istotnych dla obszaru pracy lub czynności ubezpieczonychUnternehmer (przedsiębiorca) musi przekazać te treści „w zrozumiały sposób”.
§ 12 ust. 1 ArbSchG (niemiecka ustawa o bezpieczeństwie i ochronie zdrowia w pracy)Ogólny obowiązek Unterweisung – okazje i terminPrzepis określa, kiedy szkolić; wymogu językowego na nim nie opieramy.

Czy w Niemczech obowiązuje polskie szkolenie wstępne i okresowe?

W Niemczech obowiązuje Unterweisung (szkolenie pracowników w zakresie bezpieczeństwa i zdrowia) według niemieckich przepisów – nie należy stosować tu pojęć polskiego prawa, np. „szkolenie wstępne”, „szkolenie okresowe” czy „instruktaż stanowiskowy”. Obowiązki BHP firmy działającej w Niemczech wynikają z przepisów niemieckich. Nie omawiamy tu delegowania pracowników przez firmy z innych krajów – w takich przypadkach mogą obowiązywać dodatkowe zasady.

Z § 12 ust. 1 ArbSchG wynika, że Unterweisung musi się odbyć przy zatrudnieniu, przed rozpoczęciem pracy, a § 14 ust. 1–2 GefStoffV i § 14 ust. 3 BioStoffV wymagają szkolenia odniesionego do stanowiska pracy – dlatego szkolenie lub zaświadczenie z innego kraju nie zastępuje jej automatycznie.

W Niemczech termin i powtarzanie Unterweisung wynikają z czterech podstaw, które obowiązują równolegle – każda w swoim zakresie:

  • Szkolenie z okazji (§ 12 ust. 1 ArbSchG): przy zatrudnieniu, przy zmianie zakresu zadań, przy wprowadzeniu nowego sprzętu roboczego lub nowej technologii – zawsze przed rozpoczęciem pracy. Unterweisung musi być dostosowana do zmian zagrożeń i w razie potrzeby regularnie powtarzana. Ustawa nie podaje stałego okresu.
  • Powtarzanie co najmniej raz w roku (§ 4 ust. 1 DGUV Vorschrift 1 (przepis DGUV o zapobieganiu wypadkom)): ten przepis wprowadza w życie właściwy ubezpieczyciel wypadkowy – Berufsgenossenschaft (niemiecki ustawowy ubezpieczyciel wypadkowy dla danej branży) lub Unfallkasse (Kasa Wypadkowa); obowiązek nie wynika z ustawy ArbSchG. Unterweisung musi być też udokumentowana.
  • Rozporządzenia – każde w swoim zakresie – przewidują powtarzanie co najmniej raz w roku: § 14 ust. 1–2 GefStoffV (substancje niebezpieczne; przed rozpoczęciem pracy, potem co najmniej raz w roku, w odniesieniu do stanowiska), § 6 ust. 4 ArbStättV (miejsce pracy), § 12 ust. 1 BetrSichV (sprzęt roboczy) i § 14 ust. 3 BioStoffV (czynniki biologiczne).
  • Jugendliche (młodociani w rozumieniu niemieckiej ustawy JArbSchG): § 29 ust. 2 JArbSchG wymaga powtarzania Unterweisung w odpowiednich odstępach, co najmniej co pół roku.

Jak dokumentować Unterweisung?

Zakres Unterweisungsnachweis (dokumentacja szkolenia) zależy od przepisu. Podpis uczestników nie jest wymagany wszędzie – m.in. § 14 ust. 1–2 GefStoffV wymaga, by przeszkoleni potwierdzili treść i termin szkolenia podpisem. Przepisy o czynnikach biologicznych (BioStoffV) opisujemy na tej stronie tylko w zakresie terminu i języka szkolenia; ich wymogów dotyczących dokumentacji tu nie omawiamy.

Jak dokumentować Unterweisung? Zakres dokumentacji według przepisu
PrzepisKiedy ma zastosowanieCo trzeba zapisać
§ 12 ust. 1 BetrSichVUnterweisung z używania sprzętu roboczegoDatę każdego szkolenia i nazwiska przeszkolonych – na piśmie.
§ 14 ust. 1–2 GefStoffVUnterweisung przy pracy z substancjami niebezpiecznymi (np. wiele klejów, lakierów i rozcieńczalników)Treść i termin szkolenia na piśmie; przeszkoleni potwierdzają je podpisem.
§ 4 ust. 1 DGUV Vorschrift 1Unterweisung w firmach będących członkami Berufsgenossenschaft (niemiecki ustawowy ubezpieczyciel wypadkowy dla danej branży) lub Unfallkasse (Kasa Wypadkowa)Unterweisung musi być udokumentowana; przepis nie określa formy.
Zalecenie redakcji (nie obowiązek)Zespoły mieszane językowoJeden formularz ze wszystkimi polami: data, temat i treść, osoba prowadząca, nazwiska i podpisy uczestników, język szkolenia, ewentualnie osoba tłumacząca.

Jak przeprowadzić Unterweisung po polsku w zespole dwujęzycznym?

Poniższe wskazówki dotyczące Unterweisung (szkolenie pracowników w zakresie bezpieczeństwa i zdrowia) to zalecenia redakcji Meisterdok, a nie obowiązki prawne. Pomagają spełnić wymóg zrozumiałości z tabeli powyżej i łatwiej to później wykazać.

  • Niemiecki termin plus polskie wyjaśnienie: na budowie pracownik widzi niemieckie Sicherheitskennzeichnung (znaki bezpieczeństwa i/lub zdrowia), Sicherheitsdatenblatt (karta charakterystyki) i niemieckie polecenia. Warto mówić „Absturzsicherung (zabezpieczenie przed upadkiem z wysokości, środki ochrony zbiorowej)”, a nie tylko polskie słowo.
  • Sprawdzać zrozumienie: po każdym temacie 2–3 pytania kontrolne albo pokazanie czynności przez pracownika, np. założenie szelek bezpieczeństwa albo odczytanie etykiety substancji.
  • Kolega jako tłumacz: tylko ktoś, kto zna oba języki i temat. Warto zapisać jego nazwisko w dokumentacji.
  • Materiały źródłowe: szkolenie opierać na Gefährdungsbeurteilung (ocena ryzyka) i na Betriebsanweisung (pisemna instrukcja dla pracowników) dla danego stanowiska – to z nich wynika, o czym trzeba mówić.
  • Krótko i konkretnie: na jeden temat 10–20 minut, z przykładami z własnej budowy lub warsztatu.
  • Pytania na koniec: dać czas na pytania po polsku i zanotować, co wymagało dodatkowego wyjaśnienia.

Jakich wzorów mogą Państwo użyć do Unterweisung?

Meisterdok nie ma dwujęzycznych (niemiecko-polskich) wzorów do Unterweisung (szkolenie pracowników w zakresie bezpieczeństwa i zdrowia). Mogą Państwo skorzystać z wzoru Unterweisungsnachweis (dokumentacja szkolenia) – po niemiecku i z przeglądu gotowych szkoleń według tematu (po niemiecku).

Zalecenie redakcji: Unterweisungsnachweis można prowadzić na niemieckim wzorze – przydaje się, gdy dokumentację chce zobaczyć urząd lub Berufsgenossenschaft (niemiecki ustawowy ubezpieczyciel wypadkowy dla danej branży) – a treść szkolenia wyjaśniać ustnie po polsku. Inaczej jest z Betriebsanweisung (pisemna instrukcja dla pracowników): tam, gdzie przepis jej wymaga, musi być „w formie i języku zrozumiałym dla pracowników” (§ 14 ust. 1 GefStoffV, § 12 ust. 2 BetrSichV). Z tych przepisów wynika, że wymóg dotyczy tekstu pisemnego – ustne tłumaczenie w trakcie szkolenia nie spełnia go automatycznie.

Szczegóły o treściach szkoleń dla poszczególnych branż opisuje poradnik o Sicherheitsunterweisung (po niemiecku). Niemieckie terminy wyjaśnia słownik pojęć BHP w Niemczech (niemiecko-polski), a ocenę zagrożeń, na której warto oprzeć szkolenie – Gefährdungsbeurteilung (ocena ryzyka) po polsku. Przegląd obowiązków: BHP w Niemczech po polsku.

Podstawy prawne Unterweisung w Niemczech

Podstawy prawne Unterweisung w Niemczech
Przepis (DE)FundstelleCo wymaga
Arbeitsschutzgesetz (ArbSchG)§ 12 ust. 1Unterweisung przy zatrudnieniu, zmianie zadań, wprowadzeniu nowego sprzętu roboczego lub nowej technologii – przed rozpoczęciem pracy; musi być dostosowana do zmian zagrożeń i w razie potrzeby regularnie powtarzana. Przepis nie podaje stałego okresu; wymogu językowego na nim nie opieramy.
Arbeitsschutzgesetz (ArbSchG)§ 13 ust. 2Pracodawca może na piśmie zlecić rzetelnym osobom posiadającym wiedzę fachową wykonywanie jego zadań z ArbSchG na ich własną odpowiedzialność.
DGUV Vorschrift 1§ 4 ust. 1Unterweisung musi być w razie potrzeby powtarzana, co najmniej raz w roku; musi być udokumentowana.
DGUV Vorschrift 1§ 4 ust. 2Unternehmer (przedsiębiorca) musi przekazać ubezpieczonym treści przepisów i reguł istotne dla ich obszaru pracy lub czynności w zrozumiały sposób.
DGUV Vorschrift 1§ 13Powierzenie zadań z przepisów o zapobieganiu wypadkom: pisemne, z zakresem odpowiedzialności i uprawnień; osoba, której powierzono zadania, musi je podpisać; egzemplarz trzeba jej wręczyć.
Gefahrstoffverordnung (GefStoffV)§ 14 ust. 1Pisemna Betriebsanweisung udostępniona pracownikom w formie i języku zrozumiałym dla pracowników.
Gefahrstoffverordnung (GefStoffV)§ 14 ust. 1–2Unterweisung przed rozpoczęciem pracy, potem co najmniej raz w roku, w odniesieniu do stanowiska pracy.
Gefahrstoffverordnung (GefStoffV)§ 14 ust. 1–2Treść i termin Unterweisung zapisane na piśmie i potwierdzone podpisem przeszkolonych.
Arbeitsstättenverordnung (ArbStättV)§ 6 ust. 4Unterweisung przed rozpoczęciem pracy, potem co najmniej raz w roku, w formie i języku zrozumiałym dla pracowników.
Betriebssicherheitsverordnung (BetrSichV)§ 12 ust. 1Unterweisung w regularnych odstępach, co najmniej raz w roku; datę i nazwiska przeszkolonych trzeba zapisać na piśmie.
Betriebssicherheitsverordnung (BetrSichV)§ 12 ust. 2Pisemna Betriebsanweisung w formie i języku zrozumiałym dla pracowników; w określonych przypadkach może ją zastąpić instrukcja użytkowania producenta.
Biostoffverordnung (BioStoffV)§ 14 ust. 3Unterweisung przed rozpoczęciem pracy, potem co najmniej raz w roku, w odniesieniu do stanowiska pracy, w formie i języku zrozumiałym dla pracowników.
Jugendarbeitsschutzgesetz (JArbSchG)§ 29 ust. 2Jugendliche (młodociani): Unterweisung musi być powtarzana w odpowiednich odstępach, co najmniej co pół roku.

Najczęstsze pytania

Czy Unterweisung musi być po polsku, jeśli pracownik słabo zna niemiecki?

Unterweisung (szkolenie pracowników w zakresie bezpieczeństwa i zdrowia) nie musi odbywać się po polsku. Wymienione przepisy nie wskazują konkretnego języka, tylko wymagają formy i języka zrozumiałego dla pracowników (np. § 6 ust. 4 ArbStättV, § 14 ust. 3 BioStoffV) albo przekazania treści w zrozumiały sposób (§ 4 ust. 2 DGUV Vorschrift 1). Jeśli pracownik nie rozumie szkolenia po niemiecku, Unterweisung po polsku albo z tłumaczeniem jest praktyczną drogą, by ten wymóg spełnić.

Czy polskie szkolenie BHP jest ważne w Niemczech?

Szkolenie z Polski nie zastępuje automatycznie Unterweisung (szkolenie pracowników w zakresie bezpieczeństwa i zdrowia) w Niemczech. Z § 12 ust. 1 ArbSchG wynika, że Unterweisung musi się odbyć przy zatrudnieniu, przed rozpoczęciem pracy, a § 14 ust. 1–2 GefStoffV wymaga szkolenia odniesionego do stanowiska pracy. Wcześniejsze szkolenie z Polski może ułatwić zrozumienie, ale nie zwalnia pracodawcy w Niemczech z tego obowiązku. Nie omawiamy tu delegowania pracowników przez firmy z innych krajów.

Jak często trzeba powtarzać szkolenie BHP w Niemczech?

Unterweisung (szkolenie pracowników w zakresie bezpieczeństwa i zdrowia) trzeba powtarzać co najmniej raz w roku według § 4 ust. 1 DGUV Vorschrift 1 (przepis DGUV o zapobieganiu wypadkom) oraz – każde w swoim zakresie – rozporządzeń GefStoffV (substancje niebezpieczne), ArbStättV (miejsce pracy), BetrSichV (sprzęt roboczy) i BioStoffV (czynniki biologiczne). Jugendliche (młodociani w rozumieniu niemieckiej ustawy JArbSchG) – co najmniej co pół roku (§ 29 ust. 2 JArbSchG). Sama ustawa ArbSchG nie podaje stałego okresu – wymienia okazje do szkolenia i wymaga powtarzania w razie potrzeby.

Kto może przeprowadzić Unterweisung?

Obowiązek przeprowadzenia Unterweisung (szkolenie pracowników w zakresie bezpieczeństwa i zdrowia) ma pracodawca. Według § 13 ust. 2 ArbSchG może on na piśmie zlecić rzetelnym osobom posiadającym wiedzę fachową wykonywanie swoich zadań z tej ustawy na ich własną odpowiedzialność, np. mistrzowi (Meister) lub brygadziście (Vorarbeiter). Coroczne szkolenie wynika jednak m.in. z § 4 ust. 1 DGUV Vorschrift 1 (przepis DGUV o zapobieganiu wypadkom). Jeśli powierzenie ma obejmować także zadania z przepisów o zapobieganiu wypadkom, § 13 DGUV Vorschrift 1 wymaga ponadto określenia zakresu odpowiedzialności i uprawnień, podpisu osoby, której powierzono zadania, i wręczenia jej egzemplarza.

Czy każdy uczestnik musi podpisać dokumentację szkolenia?

Nie każdy przepis opisany na tej stronie wymaga podpisu na Unterweisungsnachweis (dokumentacja szkolenia). Podpisu przeszkolonych wymaga m.in. § 14 ust. 1–2 GefStoffV przy substancjach niebezpiecznych: treść i termin szkolenia trzeba zapisać na piśmie i potwierdzić podpisem. § 12 ust. 1 BetrSichV wymaga zapisania daty i nazwisk, a § 4 ust. 1 DGUV Vorschrift 1 (przepis DGUV o zapobieganiu wypadkom) – samej dokumentacji, bez określonej formy. Wymogów dokumentacji z przepisów o czynnikach biologicznych (BioStoffV) tu nie omawiamy. Zalecenie redakcji: zbierać podpisy przy każdym szkoleniu (zalecenie, nie obowiązek).

Czy Meisterdok ma wzory szkoleń po polsku?

Nie, nie ma dwujęzycznych wzorów. Dostępne są wzory w języku niemieckim, np. wzór Unterweisungsnachweis (dokumentacja szkolenia) – po niemiecku.

Zobacz także